Mare Nummer 30     26 mei 2011

30
Daniël Lohues verpakt dooddoeners in schooneid
FOTO: HH
Doe maar gewoon mooi
Oud-frontman Skik zoekt folk op

Odes aan de droge worst schrijft hij niet meer. Liedjessmid Daniël Lohues zoekt nu de wortels van de muziek op en laat simpele schoonheid bloeien.

DOOR VINCENT BONGERS Zanger Daniël Lohues werd bekend met lekker rammelende dialectpop geserveerd met spitsvondige teksten over het leven op het Drentse platteland. Op zijn nieuwste plaat Hout moet zijn hoop en optimisme de grote thema’s. Al sijpelt tussen al de hoopvolle woorden nog wel de nodige melancholie door. Op 3 juni treedt hij op in de Leidse Schouwburg

De cover van de cd illustreert de blijmoedige inslag van Lohues. Het is een simpele tekening van een boomstronk waaraan een vers twijgje met een bijna gifgroene blaadjes groeit.

De country en blues waar Lohues zich altijd door liet inspireren is op Hout moet vervangen door folkpop die tot de essentie is teruggebracht. Vaak heeft Lohues niet meer dan akoestische gitaar en zijn stem nodig om een pakkend nummer neer te zetten. Drums worden spaarzaam ingezet en een mandoline, piano of mondharmonica zorgen af en toe voor wat accenten. Meer heeft Lohues niet nodig.

Vanaf midden jaren ’90 was Lohues de drijvende kracht achter Skik. Deze band uit Erica, Drenthe speelde beatleske pop met af en toe wat cowpunk en flinke scheuten countryblues. De teksten, gezongen in lokaal dialect, gingen over van die betonpaaltjes waar je in het donker tegen aan fietst; die ‘bennen kut’. Maar Lohues bracht net zo makkelijk een gevoelige ode aan droge worst.

Het speelse van de Skik-tijd is er al een tijdje van af. Lohues liet de nonchalante pop van de band achter zich en ging vol voor de americana en de blues. Of het nou de moerassen zijn van Louisiana of het Drentse veen, hij zocht de wortels van de muziek op.

Alles aan Daniel Lohues ademt het kennelijk oer-Hollandse ‘doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg’ uit. Die uitstraling cultiveert hij ook maar al te graag. De biografie op zijn website is veelzeggend: ‘Nou uhm. Nou, op een gegeven moment was ik dan geboren. Met opgroeien enzo. Nou, en eerst speelde ik orgel in de kerk, nou en toen kreeg ik een gitaar en toen gebeurden er allemaal dingen en dat was dan mooi enzo. Vooral omdat uhm... Nou gewoon.’

Het draait bij Lohues om de eenvoud. ‘Licht, leben en liefde’, zingt hij. ‘Zunder is de wereld maar ’n rotsblok’. Het liedje ‘Holt veur op ’t vuur’ vat de voorwaarden voor het overleven aardig samen: “Soms diep het bos in/Voor hout op het vuur/Als het maar an blijft/ Op zoek naar hout anders wordt het koud.’

Deze tekst wel een heel erg hoog ‘De Aardappeleters’-gehalte. Een risico dat Lohues wel vaker loopt. Maar hij komt er mee weg door de volkse dooddoeners in te pakken in mooie verstilde muziek en met zijn stem diepgang te geven aan woorden die vederlicht zijn.


Daniël Lohues
Hout moet
Leidse Schouwburg, 20.15, € 19,- € 9,-

Deel op Facebook

Tweet
Deel op Facebook