Mare Nummer 05     07 oktober 2010

05

FOTO:
Dood achter in de Cadillac
Drama over drank en country-dna bij Hank Willams I t/m III

Drie generaties countryleed met bijpassend gedachtegoed of drankgebruik. Daar zit een muzikaal drama in.

DOOR VINCENT BONGERS Did you ever see a robin weep When leaves begin to die? That means he’s lost the will to live I’m so lonesome I could cry

Het is een oertranentrekker en misschien wel het bekendste nummer dat country superster Hiram King ‘Hank’ Williams (1923-1953) schreef: I’m so lonesome, I could cry. Elvis zong het in de televisiespecial Aloha from Hawaii in 1973 en kondigde het aan met: ‘This is probably the saddest song I’ve ever heard.’

In de voorstelling Cadillac Cowboy vertelt Ocobar, huisband van het televisieprogramma Holland Sport, samen met acteur Frank Lammers het verhaal van het tumultueuze leven van Williams, zijn zoon en kleinzoon.

De drie generaties countryzangers zijn uitermate geschikt voor een muzikaal melodrama. Het leven van Williams senior voltrok zich als een smartlap. Hij schreef obsessief liedjes en groeide in een korte periode uit tot een ster. Niemand was groter dan Williams. Op één middag componeerde hij drie nummers die evergreens werden. Maar toch slaagde hij er maar moeilijk in om zijn populariteit te verzilveren. Hij dronk te veel, raakte verslaafd aan medicijnen, hield zich vaak niet aan afspraken en kwam niet opdagen voor optredens. Zijn gedrag leidde er zelfs toe dat hem de toegang werd ontzegd tot het wekelijkse radioprogramma Grand Ole Opry, het heilige der heiligen in de country.

Het eindigde in 1953 op de achterbank van zijn Cadillac. Williams was op tournee. In een hotel in Knoxville, Tennesse kreeg hij een dokter zover hem de nodige shots morfine te geven. Hij raakte buiten bewustzijn en werd door personeel van het hotel naar zijn auto gedragen, waar hij overleed.

Hij liet een handvol klassiekers achter maar ook een zoon die in zijn voetsporen trad. Hank Williams junior is een all American countryzanger. Altijd uitgerust met een zonnebril, Stetson en een oerconservatieve, rechtse ideologie. Ook hij werd een ster. Maar de platen van junior staan vol met gelikte en platgeproduceerde country die de intensiteit en vindingrijkheid van de nummers van zijn vader missen.

De neiging tot zelfdestructie erfde hij wel van zijn vader. Na jaren van drank en drugsmisbruik stortte hij in 1975 tijdens een bergwandeling in een afgrond. Hij overleefde de smak van meer dan 200 meter, maar raakte zwaargewond. Williams zag het overleven van de val als teken dat hij zijn leven moest beteren. Volgens zoon Hank Williams III was de val van zijn vader een zelfmoordpoging. Hij zou tot wanhoop zijn gedreven door de vergelijkingen die het publiek constant maakte met senior.

III speelt ook country maar wijst de conservatieve traditie van muziekstroming resoluut af. Hij presenteert zich nadrukkelijk als outlaw die geen blad voor de mond neemt. Zijn vuige country en honky-tonk songs laten weinig aan de verbeelding over. Het subtiel getitelde P.F.F. (Punch Fight Fuck) en het briljantje ‘Gettin’ Drunk and Fallin’ Down’ spreken boekdelen. Verder speelde hij in metalband Superjoint Ritual en punkband Assjack. Ook de familietraditie van drank- en drugsmisbruik is bij III in goede handen, zo blijkt bijvoorbeeld uit Cocaine Blues:

‘Early one mornin’ while making the rounds, I took a shot of cocaine and I shot my woman down.’

Cadillac Cowboy
Door Ocobar en Frank Lammers ea.
Stadsgehoorzaal Leiden, za 16 okt, € 9-19,-

Deel op Facebook

Tweet
Deel op Facebook