'We kunnen niet alles oplossen'

21 Februari 2019

Het bestuur van Sociale Wetenschappen pakt de zorgen van studenten met beperkingen aan. Al zijn sommige problemen niet op te lossen: ‘Het zit hier vol met asbest, we kunnen niet boren en zagen’.

De defecte lift voor gehandicapte studenten, in de grote collegezaal van FSW, is gemaakt, meldde het bestuur van de Faculteit der Sociale Wetenschappen tijdens de faculteitsraadvergadering van vorige week donderdag. Faciliteitsmanager Giel Zwinkels, die bij de vergadering was uitgenodigd om de problemen te adresseren, verontschuldigde zich: ‘Excuses namens de vastgoedpartij voor het niet functioneren van deze lift. Het was in oktober al gemeld.’ Ergens in het proces is iets misgegaan, zegt hij, toen er een akkoord met een derde partij werd besloten.

Aanleiding is een brief van studentenpartij CSL, waarin ze om aandacht vragen voor studenten met een beperking, en de problemen die zij tegenkomen in het Pieter de la Court-gebouw. Liften werden niet gerepareerd, de rolstoelschans in de winter niet ijsvrij gemaakt, en studenten weten niet wat ze moeten doen in een noodsituatie.
Het bestuur zegt de problemen serieus te nemen, en ermee bezig te zijn. Maar het gebouw ui 1965 kent zo zijn beperkingen, zegt bestuurslid Rolf Oosterloo: ‘Het zit vol met asbest, dus we kunnen niet zomaar boren en zagen.’ Meer ruimte creëren in collegezalen of in liften, is bijvoorbeeld lastig. ‘We kunnen problemen oplossen, maar wat je het liefste wil, kan niet’.
De fietslift, die vanaf de fietsenstalling naar de ingang van het gebouw gaat, is nog steeds stuk, en moeilijk te repareren. Zwinkels: ‘Er is een extern expert langs geweest. De lift vervangen gaat niet. Er wordt hard aan gewerkt.’ Over het ijsvrij maken van de schans zijn eerder afspraken gemaakt, en Zwinkels heeft de verantwoordelijke medewerkers erop aangesproken, zegt hij. ‘Dat was een kwestie van aanhalen van bestaande afspraken.’
Een belangrijk punt in de brief waren zorgen over noodsituaties. Studenten die slecht ter been zijn zouden niet goed op de hoogte zijn van vluchtroutes tijdens noodsituaties. Zwinkels wil met de bhv-coördinator kijken of daar dit collegejaar iets aan gedaan kan worden: ‘In de basis ben je, met een beperking, niet anders dan iemand die wel trap kan lopen, tot je bij de trap staat.’
In noodgevallen is een evacuatiestoel aanwezig, en bhv’ers zijn ook getraind hiermee te werken. Tijdens brandoefeningen wordt hier alleen niet mee gewerkt. ‘Tijdens oefeningen worden mensen in een rolstoel negen van de tien keer niet ontruimd. Het is niet leuk om te ondergaan. Sommigen hebben al pijn van hun beperking, en als je ze uit hun scootmobiel haalt, veroorzaak je meer leed.’ AK

Deel dit bericht: