Inbreken voor beginners

Taco van der Eb

Door Marleen van Wesel

Erika (21, student Nederlands) schenkt net thee in als Jan van Bragt (56) de trap van haar studentenhuis in een zijstraat van het Rapenburg op loopt. 'Hier kom ik wel erg gemakkelijk binnen.'
Op zijn achttiende begon hij met fietsendiefstal. 'Ik stapte al snel over op auto's en later overvallen en inbraken. De laatste jaren van mijn criminele carrière handelde ik in verdovende middelen.' Pas na twintig jaar liep hij tegen de lamp. Na een gevangenisstraf en een periode in een ontwenningskliniek kwam hij terecht bij Delinkwentie & Samenleving, een project van de organisatie Humanitas, waarvan hij inmiddels regiocoördinator is. 'Daar werken allemaal mensen met een strafblad. We geven voorlichting aan jongeren, over criminaliteit, en ook aan bedrijven, gemeentes en politie over inbraak- en overvalpreventie.' Een studentenhuis is echter een primeur.
Erika en haar huisgenoot Ilse (25, student Bedrijfskunde) doen de voordeur 's nachts nooit op slot. Erika: 'Ik ben bang dat ik mezelf binnensluit en dat er dan brand uitbreekt. Ik realiseerde me pas dat ook hier ingebroken kan worden toen het verderop in de straat een keer gebeurde.' Zelf dacht Van Bragt er ook zo over, zelfs toen hij regelmatig andermans woning binnendrong. 'Tot het een keer in mijn eigen huis gebeurde. Mensen onderschatten de impact vaak. Ik vond het zo vervelend, dat ik toen maar op bedrijven ben overgestapt.'
Hij demonstreert hoe hij met een kleerhanger door de brievenbus de voordeur simpel kan openen. 'Als je hem op slot doet zou ik nog wel binnen kunnen, maar het kost me een minuut extra. Dan loop ik liever door naar de buren.'
Van Bragts inbraken duurden zelden langer dan een minuut. 'Vijftien seconden prutsen aan het slot, dertig seconden de buit zoeken en dan wegvluchten. Mensen bewaren hun waardevolle spullen altijd op dezelfde plaats. Heel vriendelijk.' Sommigen blijven langer binnen. 'Ze maken bijvoorbeeld uitgebreid gebruik van je keuken. Of ze poepen op je deurmat van de stress.'
Sinds hij op het rechte pad is hebben de inbraaktechnieken zich ontwikkeld. 'Maar ik train ook nieuwe voorlichters, met verse ervaring. Zij speuren bijvoorbeeld social media af. En op het internet vinden ze veel high tech gereedschap.' Ouderwetse, zogenaamde Bargoense tekens, gebruiken ze ook nog wel. Een krijtstreepje op de gevel en een ogenschijnlijk tegen de voordeur gewaaid takje, kunnen tekens voor andere dieven zijn.
'Wijken met veel sanseveria's voor het raam vermeed ik liever. Bejaarden letten veel te goed op.' Subtiel ging hij vaak niet te werk. 'Ik gooide gerust een raam kapot. Op alarmen reageren mensen nauwelijks. Op glasgerinkel wel, maar pas na een paar minuten. Ik had dus maar een minuut nodig.' De mariniersmethode noemt hij dat. 'Vanwege het zeemansdevies: als geweld niet helpt, gebruik dan grof geweld.'
Op Ilses balkon laat hij zich buitensluiten. Als een heuse Houdini heeft hij zo door hoe hij kan binnendringen. 'Die mooie wijnglazen zou ik trouwens meegenomen hebben, als ik nog inbreker was,' zegt hij terloops bij zijn vertrek. Erika vond het bezoek leerzaam. Ilse kijkt Van Bragt echter een beetje wantrouwig na. 'Als hier de komende maand wordt ingebroken, bel ik met een klacht naar Mare.'

Deel dit bericht: